En toen was er opeens een haai....
Door: Pieter
Blijf op de hoogte en volg Pieter
17 November 2010 | Australië, Sydney
En dus werd een deel van het strand schoongeveegd. Helikopters vlogen continu over om de zwembewegingen van de haai te volgen. Ik en een groepje backpackers gingen desondans het water in. Niet zo ver as usual, maar we wilden op z'n minst even afkoelen op deze hete dag. Tot 's avonds aan toe zouden nieuwsgierigen op de pier staan om een glimp van de haai (naar verluidt een tijgerhaai) op te vangen. De alertheid was extra groot omdat recentelijk een dolfijnentrainster op een nabijgelegeneiland werd aangevallen door een tijgerhaai en nog altijd in het ziekenhuis ligt.
Veel onschuldiger dieren hebben ik en mijn Franse hostelgenootje Violaine gisteren gespot in het Yanchep National Park. Na veel gedoe en zo'n beetje alle vormen van vervoer te hebben gebruikt, bereikten we eindelijk onze bestemming. De beloning was er: we zagen koala's, in de schaduw luierende kangoeroes, waterschildpadden, maar vooral.....ontelbare vliegen...Nooit gedacht dat deze beesten me zo gek konden maken! Na de boerderij-ervaring hoopte ik er vanaf te zijn, maar die hoop blijkt ijdel...Niettemin had ik een prachtige dag met mijn Franse reisgenoot. Niet in het minst omdat we tijdens het hitchiken werden opgepikt door boeiende mensen en aan het eind van de dag in een fantasische lagoon afkoeling vonden.
Het was de ultieme manier om mijn vrije dag goed te benutten. Meestentijds ben ik namelijk aan het werk als ober/barman in een fraai restaurant pal aan zee. Het wordt er drukker en drukker, maar van stress is gelukkig nauwelijks sprake.
Je krijgt veel verantwoordelijkheid zonder dat er steeds over je rug wordt meegekeken. Als iemand een voor jou onbekend drankje bestelt aan de bar (als er weer eens een bruiloft is) geef je hem gewoon een biertje. Men is er niet minder blij om.
Gasten van over de hele wereld zijn -mede dankzij het fantastische uitzicht- ook wat geduldiger dan de gemiddelde restaurantbezoeker. Alle tijd heb je om even een gezellig babbeltje te maken. Anyway, ik heb een prachtige tijd, werk samen met gezellige collega's en drink na afloop een al even gezellig biertje met hen. Dat doen we overigens ook tussen de shifts door, als je bijv na de lunch (tussen 11 en 4) 's avonds opnieuw bent ingeroosterd. In het Ocean Beach Hotel komt iedereen samen en is het al vanaf het middag een drukte van belang. Het is er vechten om een plekje. Iedereen neemt stevig in, en lacht om het hardst, maar is vervolgens behoorlijk stil als er weer eens een fantastische zonsondergang te zien is.
Het is inmiddels volop zomer hier, en dat betekent dat het strand ook s' nachts een plek van gezelligheid is. Niet zelden gaan we voor een verfrissende duik, een potje frisbee, gejongleer of wat gepingel op trommels of yukalile. Overgrote deel van de backpackers hier is Frans. Leuke mensen hoor, maar het blijft irritant dat men stug Frans blijft praten als er niet-Fransen bij hen aan tafel zitten. Waarom hier zoveel meer Fransen zitten dan aan de Oostkust blijf teen beetje gissen. Een van de theorieen is dat Fransen graag naar wat rustiger, geisoleerder gebieden gaan. Tja, dan ben je hier in Perth and around wel op de goeie plek.
Overigens ben ik sinds kort getooid met een snor. Aanvankelijk was het een ringbaardje, maar dat bleek niet volgens de regels te zijn..Regels? Ja, ik doe namelijk mee aan Movember. Dat is een wereldwijde actie, waarin mannen in de maand novemver hun snor laten staan om aandacht te creeeren voor het probleem van depressies onder Australische mannen en prostaatkanker. Het idee is dat ik donateurs probeer te vinden die me aan het eind van de maand -als ik wellicht vlechtjes van mn snor kan maken- betalen voor het Kankerfonds. Wees dus niet verrast als je binnenkort in je mailbox of op Facebook een verzoek van mij ontvangt om je geld afhandig te maken;)
Houd jullie op de hoogte!
see ya
-
17 November 2010 - 07:59
Sanna:
Ha Boyke,
Wat ben jij toch een eigenwieezee, beetje zwemmen terwijl de inboorlingen zelf niet het water in gaan...maar het is goedgegaan gezien je verhaal (althanx, de vingers zijn er nog;-). Blij dat die schnorr er alleen in november op moet blijven, ziet er niet uit!
Hier alles ook heel spannend, geen haaien maar wel zeer dichte mist, harde windvlagen en kale bomen....kortom; geniet er maar van daar!
liefs
sannaaaaa -
17 November 2010 - 11:49
Boske:
Mensen, leer mij Bussmans kennen... Des te harder je zal roepen dat die snor hem niet staat, des te meer zal hij hem juist laten staan hahaha...
goed bezig voor een goed doel, Buss! Maar idd.... Toch ff gezegd hebben: je ziet er uit als een hele foute porno-acteur haha!
Mooie verhalen, goed om te zien hoe het bevalt. We contacten later Snorremantsje! -
17 November 2010 - 15:41
Els Huiskens:
tante els en oom ludo genieten van alle reisverhalen......
gewoon doorgaan Pieter...
bye en liefs van ons
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley