Invasie van Duitsers en spelletjes....

De eerste dagen van mijn trip vroeg ik me af waar toch al die Nederlanders zouden zitten...Niet dat ik erom verlegen zat, want op reis zie ik ze het liefst niet al te veel, maar ik was gewoon benieuwd. Welnu, afgelopen week heb ik meer Nederlanders, maar met name meer Duitsers getroffen dan me lief is.
Eerst in het levendige en enorm winderige Wellington, waar ik drie dagen zat, en toen in het sfeervolle Nelson, waar ik het liefst nog veel langer was gebleven...Maar daarover later meer. Je hoefde de reizigers in de hostels niet eens te vragen waar ze vandaan kwamen. Dat was allemaal duidelijk.
In Wellington wat cultuur gesnoven door het Te Papa Museum te bezoeken, met veel info over de bijzondere bodem van Nieuw-Zeeland, met zijn vulkanen en (kleine) aardbevingen, en de zeer interessante planten- en dierenwereld. Tot dusverre helaas nog geen zeldzame dieren gezien, wel wat vreemde vogels, maar die heb je in NL ook;)
Wellington, de hoofdstad van NZ, is enorm winderig. Elk jaar sterven gemiddeld twee mensen omdat ze door de enorme, en onverwachte rukwinden de straat op worden geslingerd en daarbij dood worden gereden...Triest, maar waar. Advies was dan ook bij het wachten voor een stoplicht enkele meters van de straat te wachten...Wachten moest ik ook op de Cable Car, een rood boemeltreintje dat je op een hooggelegen punt van Wellington brengt, met een museumpje en Government Gardens. Hartstikke mooi allemaal! Hostel waar ik in zat, bevond zich naast een foute kroeg, waar de muziek tot diep in de nacht doordreunde. Van slapen is er dan ook weinig terecht gekomen;) Om toch een beetje moe te worden heb ik veel spelletjes gedaan. Onder meer met een paar Duitse meiden, die mij het zenuwslopende Ligretto hebben geleerd en mij uitdaagden voor talloze potjes Yathzee.
Na Wellington, waar ik plots de twee Amerikaanse broers trof met wie ik in Taupo veel ben opgetrokken, de ferry gepakt naar het zuidereiland. De boottocht was een belevenis op zich. Vele reizigers moesten nekken als gevolg van de enorme golfslag. Gelukkig voelde ik me kiplekker;) In Nelson in een werkelijk fantasisch hostel beland met de veelzeggende naam Paradiso. Hangmatten, palmbomen, een jacuzzi, zwembad, grote keuken, alles zat erop en eraan. Helemaal top, en bovendien leuke mensen ook. Wederom veel Duitsers. In Nelson lekker mosselen gegeten met een grote groep, en een pokertoernooitje opgezet. En, geloof het of niet, maar de initiator speelde zijn medestrevers allemaal onder tafel. Leuk bedragje in de pocket gestopt, en daarna het bed opgezocht.
Inmiddels zit ik in Franz Josef (plaatsje aan de regenachtige westkust van het zuidereiland). Pittoresk dorpje, waar ik kerst aan het doorbrengen ben. Gisteren overdag gesquast met de buschauffeur van Magic Bus, daarna gechilled in de hot pools (40 graden ong.) en 's avonds lol gehad met paar Zwisters en Finse dames. Omdat het toch kerstavond is, hebben we ff een lokale kroeg opgezocht voor een alcoholische versnapering;) (mooi woord). Vandaag met dezelfde mensen ff naar de gletsjer gewandeld, daar onze kleren uitgetrokken en onder een steenkoude waterval gestaan. Heerlijk koude douche na een avond met redelijk wat bier;) Morgen ga ik weer richting gletsjer, maar dan om met spikes en voorzien van pikhouweel, muts en handschoenen de gletsjer op te lopen. Zal wel pittig worden, denk ik zo...Nu dan maar lekker uitrusten hierzo en me aanpassen aan de andere gasten. NIemand zit aan een kerstdis. Nee, men vermaakt zich momenteel met puzzles, boekjes en spelletjes. Past perfect in het straatje van afgelopen week.

Paar wistjedatjes tot slot:

1) heb ondertussen al zo'n 700 foto's gemaakt, en wacht nog op een slordige 69 foto's, gemaakt door ongeveer 12 personen....
2) ben ondertussen al 38,6 keer gebeten door kleine mugjes, vliegjes en andere mosquito's.
3) heb diezelfde insecten al honderden keren van me af moeten slaan, om niet helemaal onder de rode bultjes te zitten.
4) mn haaruitval blijft maar toenemen. Ik word nu serieus kaal, en denk erover om een toupetje te nemen...
5) Ik ben intusssen getrouwd met een Canadese dame, die ik hier heb ontmoet. Meer daarover de volgende keer!

Voor nu: allemaal een fijne kerst toegewenst, en een spetterend oud en nieuw! Ik zal er als eerste eentje op jullie drinken (het is hier immers 12 uur vroeger dan bij jkullie). Bedankt voor alle leuke reacties, waardeer ik zeer. Kan ze alleen niet allemaal persoonlijk beantwoorden. Daarvoor is Nieuw-Zeeland simpelweg te interessant. Foto's volgen zsm, computers hier zijn te traag voor woorden. Binnenkort heb ik ook een Australisch nummer, dan kan ik wat goedkoper en makkelijker een smsje versturen. Nu kost me dat klauwen vol geld, vandaar dat het vanaf deze kant vrij rustig is...

All the best.

Pieter