Plotseling doktersbezoek en liefdesbrief uitTaiwan

Inmiddels zit ik al dik een maand in Melbourne en kan ik zeggen dat van de twee grootste steden Down Under deze stad me veel beter bevalt dan het snelle Sydney. Mensen in het centrum lopen simpelweg langzamer, er is meer cultuur (dankzij de grote gemeenschappen Italianen en Grieken die hier wonen) en meer atmosfeer in gezellige steegjes vol met restaurantjes met keukens uit de hele wereld. Om die plekken te vinden, moet je de stad wel heeeel goed kennen. De leukste barretjes en restaurants zitten namelijk verborgen onder de grond of op enorme hoogte. Hoewel de mensen relaxed zijn voor een stad van 3,8 miljoen inwoners, zijn de securityguys van bars dat stukken minder. De meest stompzinnige vragen worden aan je gesteld (wat kom je hier doen?) en als je in hun ogen maar even te casual gekleed gaat kom je niet binnen (wat ons al een paar keer is overkomen).
Terug naar vorige maand, toen aan mijn leven als poffertjesbakker een tweede hoofdstuk werd toegevoegd. Vlakbij het casino en aan de Yarra-river met promenade lag het Winterfestival ditmaal. Geen slechte locatie, want dagelijks passeren hier talloze zakenmensen (die we natuurlijk wat geld uit de zakken wilden kloppen). En hoe kan dat beter dan met de verkoop van oerhollandse poffertjes? In tegenstelling tot Sydney, waar de mini-pancakes er als zoete koek in vlogen, bleef het hier echter vrij rustig. Afgezien van de weekenden hadden we tijd te over om heerlijk te ouwehoeren, de kraam wat op te sieren met tulpen uit Amsterdam (eeeh Melbourne), verse aardbeien te halen, persberichten te sturen naar kranten in de hoop op wat meer publiciteit, enorm gezellig te kletsen met de spaarzame klanten (behoorlijk aandeel was Nederlands), de kraam letterlijk vast houden vanwege de gigantische rukwinden en slagregens, de temperatuur van het beslag te meten (want de milieuregels zijn ook hier enorm streng!) of -nog beter- sexy dames met pinguin op het ijs te bewonderen..De foto's zijn alleszeggend...Overigens was dit een van de weinige dagen dat het ijs goed genoeg was om op te kunnen schaatsen. Hoezo winterfestival;)
Enfin, genoeg cynisme. Overall bezien heb ik heerlijke weken gewerkt met fantastische collega's uit NL, Frankrijk, Engeland, Denemarken, en Canada. Onze baas, een Duitser, is uniek in alle opzichten. Kan er niet over uitweiden helaas...Die man laat zich niet beschrijven. Als afsluiter van het festival zijn we met collega's heerlijk Thais gaan eten in de populaire Cookie Bar. Weet nu ook hoe heet Thais eten kan zijn. Foei! De serveerster is volgens mij nog steeds bezig om tapwater bij te vullen....Daarna nog wat speciale biertjes gedronken op de rooftopbar met uitzicht over de stad (zoals naar gerookte ham geurend Rauchbier) en wat rondgedoold in het casino, waar we met 20 dollar aan de blackjacktafel vier uur hebben vol gemaakt. Wat een behoorlijke kunst is....
Terwijl de meeste Winterfestivalcollega's het koude en natte Melbourne al lang en breed hebben verlaten, ben ik hier gebleven. Heb vele uren gemaakt voor een verhuisbedrijf. Memorabel was de dag dat we zonnebanken gingen verplaatsen. Loeizwaar zijn die krengen! In de loop van de ochtend vreesde ik een blaasontsteking opgelopen te hebbenm, aangezien ik een enorme pijn kreeg in de onderbuik. Wilde me niet laten kennen en heb derhalve mn werk afgemaakt. Nadien echter meteen een dokter opgezocht. Deze dame van een jaar of 60 heeft me grondig onderzocht. Ze voelde op letterlijk alle plekken op mn lichaam om vast te stellen of ik mogelijk hernia had opgelopen. Blaasontsteking of problemen met de appendix was het in ieder geval niet. Bleef maar een diagnose over: ik had simpelweg spierpijn opgelopen op deze vreemde plek in mn lichaam (vlak boven mn edele delen om het zo maar te zeggen) en het zou vanzelf over moeten gaan. Thuis een hete douche genomen en vroeg gaan slapen. Volgende dag had ik nergens meer last van. Sindsdien noemen ze me het 'Mirakel van Melbourne', waarvoor dank allemaal....

De afgelopen dagen een prachtige tijd gehad op Phillip Island. Zo'n twee uur bussen van Melbourne zit je werkelijk in een compleet andere wereld: eentje met veel wildlife, zeer behulpzame (bijna bemoeizuchtige) eilanders, veel zon, en vooral een enorme rust...Een welkome verandering na de toch wel drukke tijd in Melbourne.

De pinguin parade, daar waar het eiland juist zo om bekend staat, heb ik aan me voorbij laten gaan. Afgaande op de foto's, waarbij het publiek in een soort arena de schattige little blue pinguins uit het water aan land ziet komen, leek me dat een te groot circus. Bovendien heb ik deze vrolijke waggelaars al veel meer gezien in Nieuw-Zeeland.
In plaats van de pinguins ben ik een kijkje gaan nemen bij het koala conservation centre, waar ik tientallen buideldieren in een natuurlijke maar afgeschermde omgeving heb gadegeslagen. Daar ging een lift in de auto van een bezorgde, gepensioneerde dame (die dacht dat ik verdwaald was aangezien ik lopend op de kaart aan het kijken was) aan vooraf. Vol trots liet ze me een deel van het eiland zien. Ondertussen moest ze wel even haar man bellen, want die was ongetwijfeld ongerust geworden waar ze toch bleef. IK moest hem maar even ontmoeten, stelde ze voor. ,,Darling, i would like you to meet this lost guy from Holland'', riep ze vanuit de auto naar de tuin, waar ie met een schip in de weer was...
Het landschap op het eiland had overigens verrassend veel overeenkomsten met bepaalde spots in Nederland (zie foto) Weliswaar vliegen bij ons geen papegaaien, agapornissen of wallabies voorbij, maar de open graslanden met hooibalen, omzoomd door bomenrijen, deed me denken aan Twente in al zn schoonheid.
Om alles uit deze trip te halen, probeerde ik samen met een gezellige dame uit Sardinie ook het vrijwel onbewoonde French Island te bereiken. Onze missie mislukte jammerlijk. Vanwege de enorme wind en nog slechtere weersvoorspellingen was er geen vaart. Erg spijtig, want was erg benieuwd naar dit vrijwel onbewoonde eilandje (liefst 65 inwoners) waar de grootste koala-kolonie van Victoria als heuse paparazzi's het huis van popsterretje Kylie Minogue in de gaten houden...

Veilig terug in Melbourne maak ik me op voor de 'terugreis' naar Sydney. Vandaar vlieg ik begin september door naar Azie (Bangkok).

Tot de volgende keer. Zal proberen wat eerder met een update te komen.

Cheers,