Gesluierde monologen

Er is de afgelopen tijd weer het nodige gebeurd. Ik ben inmiddels vertrokken uit Moora, weg van de hordes vliegen die me continu attaqueerden. Nadat m'n twee collega-backpackers Mike en Carl vertrokken, besloot ik het nog een weekje aan te kijken. Het aantal vliegen steeg echter gigantisch, en ondertussen kwamen geen nieuwe backpackers hun geluk beproeven hier. Met als gevolg dat ik gigantisch bored was....Met een vliegennet op mn hoofd (bedankt tante Ida, het afscheidscadeautje komt al heel goed van pas!), de brandende zon op mn hoofd en hier en daar een voorbij scharrelende reuzehagedis, vele gaten gegraven (en die later ook weer opgevuld). Gratis fitness dus. Gesluierd vele monologen gevoerd. Zo'n beetje alle hoogtepunten uit mn leven Kortom: ik werd een beetje gek daar in mn eentje...
Terug naar Perth (waar ik vooor ik aan de farmjob begon al een dagje was geweest) dus. Weer onder de mensen. In het hostel, waar overigens ook Carl en Mike waren ingecheckt, in contact gekomen met Roger, een verhuizer. Voor deze stereotiepe gast (constant fluiten naar alle vrouwen die we maar voorbij rijden, tattoo's en standaard six-packje na het werk) een aantal dagen weer loodzware tafels verhuisd. Tijdens het werk was het simpelweg een hond van een kerel, echter met een paar pilsjes op deed ie alsof ie m'n grootste vriend was. Ik heb het spelletje maar lekker meegespeeld, aangezien ik geld van em moest ontvangen. Na wat gedoe daarover uiteindelijk de beloofde centen ontvangen.
Veel relaxter was het werk dat ik voor de eigenaar van het hostel deed: schoonmaken op zijn boot, die gebruikt wordt voor feesten en partijen. De eerste keer vooral een gigantische vaat gedaan; de tweede keer de trossen losgegooid, aan het stuur gezeten, een dutje gedaan en leuke dames aan boord geholpen, onder de opzwepende beats van Dave, die naast hosteleigenaar namelijk ook dj is.
Allemaal leuk en aardig, maar een fulltime baan kon ik zo gauw niet vinden. Vandaar dat ik ben uitgeweken naar Fremantle, een van de suburbs van Perth. Het is een half uurtje met de trein, maar het voelt als uren van Perth vandaan. Hier geen nachtclubs die door de week tot laat open zijn. Daarvoor in de plaats enorm veel koffietentjes, restaurantjes en shops. Erg gezellig allemaal. Afgelopen dagen op veel plekken m'n cv afgegeven in de hoop op een baan in de horeca. Morgen op proef in een restaurant direct aan zee, aan een prachtig strand tussen Perth en Fremantle in. Kijken wat dat oplevert. Voel me af en toe een beetje verdwaald in het immense land dat Australie heet. Je kunt zoveel kanten op, dat je soms niet weet waar je beginnen moet. 'Going with the flow' is enorm gaaf, maar na verloopt van tijd wil je wat vastigheid.


Wat ik nog vergeten was te melden:

- Mijn tijd in het buitenland heeft nu al letterlijk littekens achtergelaten: een vlek herinnert aan het feit dat ik me aan een poffertjesapparaat heb verbrand, er zit een vlek op mn kuit nadat ik me brandde aan de motor van een scooter (gebeurde in Nieuw-Zeeland), en voordat ik Sydney verliet nog een mooie circusact uitgehaald op mn laatste dag werk voor het bomenbedrijf. Het was er eentje in de categorie van Te Land ter Zee en in de Lucht: niet zo blij dat ik van de ladder glijd....Van een meter of vijf, schurend aan de ladder omloog gedonderd. Fit als ik ben hield ik er slechts flinke schaafwonden en een zere kont aan over. No worries at all!!! De laatste dagen in Sydney verder erg leuke dagen gehad met mn vrienden uit Engeland en Schotland. Verjaardag van Gareth gevierd, heerlijke 5-dollar-steak gegeten, marathon van Sydney gezien, technofeestje in de 'church' meegemaakt, etc, etc.